ارزشهای آمریکایی چه هستند؟ چه چیزی برای آمریکایی ها مهم است؟

ارزشهای آمریکایی را متوجه بشوید و یاد بگیرید که چه چیزهایی برای آمریکایی ها مهم است. بخوانید که چرا استقلال، برابری، و سر وقت بودن برای آمریکایی ها مهم است. خواهید دید که چرا آمریکایی ها رُک و خودمانی هستند و چرا رقابت، اخلاق کاری، و خرید در ایالات متحده همگی مهم هستند.


مردی که یک پرچم را برای قسم خوری بلند کرده است

ارزشهای آمریکایی کدامند؟

ارزشهای آمریکایی را متوجه بشوید و یاد بگیرید که چه چیزهایی برای آمریکایی ها مهم است. دریابید که چرا استقلال، برابری، و سر وقت بودن برای آمریکایی ها مهم است.

استقلال

ارزشهای آمریکایی را متوجه بشوید و یاد بگیرید که چه چیزهایی برای آمریکایی ها مهم است. بخوانید که چرا استقلال، برابری، و سر وقت بودن برای آمریکایی ها مهم است. خواهید دید که چرا آمریکایی ها رُک و خودمانی هستند و چرا رقابت، اخلاق کاری، و خرید در ایالات متحده همگی مهم هستند.

مثال زیر نشان می دهد که آمریکایی ها چطور استقلال را با ارزش می دانند:

  • فرزندان آمریکایی، به نسبت فرهنگهای دیگر، خانه را زودتر ترک می کنند. برای مثال، بعد از فارغ التحصیلی از دبیرستان، بیشتر بچه ها به کالج رفته یا شروع به کار میکنند. اگر خانه را ترک نکنند، پدر و مادر از آنها تقاضای پرداخت اجاره یا مشارکت در خانه می کنند.
  • اگر کسی توانایی کار داشته باشد، آمریکایی ها توقع دارند که کار کند تا بتواند خودش را ساپورت کند.

حریم خصوصی

آمریکایی ها به حریم خصوص و فضای شخصی خود خیلی اهمیت می دهند. در حالی که در فرهنگهای دیگر تقاضای حریم خصوص کردن ممکن است بد به حساب بیاید، خیلی از آمریکایی ها دوست دارند که گاهی تنها باشند و در مورد برخی مسائل خصوصی هستند.

در ذیل بعضی از مواردی که مربوط به با ارزش دانستن حریم خصوصی توسط آمریکایی ها است را میبینید:

  • در مکالمات، خیلی از آمریکایی ها در مورد بعضی چیزها مثل سن، چقدر پول در می آورند، و عقاید سیاسی، جنسی، و مذهبی خود خصوصی هستند و نمی خواهند در مورد آنها صحبت کنند. بعضی از افراد دوست ندارند در جمع درمورد این مسائل صحبت کنند چرا که نگران این هستند که باعث شود مردم جر و بحث بکنند. هرچند اگر سوالاتی در مورد این مطالب دارید، می توانید از ما این سوالات را بپرسید. خیلی از آمریکایی ها خوشحال می شوند که به شما نحوه نگرش آمریکایی ها به دنیا را نشان بدهند.
  • آمریکایی ها اغلب در اماکن عمومی از هم بیشتر فاصله می گیرند تا فرهنگهای دیگر. معمولاً با یک مقدار فاصله که به اندازه یک بازوی کشیده است از هم می ایستند.
  • خیلی از آمریکایی ها اطراف خانه اشان نرده کشیده اند تا حریم خصوصی خود را حفظ کنند. اگر توپ یا اسباب بازی بچه های شما آنور نرده توی حیاط همسایه اتان افتاد، پریدن آنور نرده و برداشتن آن اسباب بازی فکر خوبی نیست. در عوض، دم در خانه شان رفته و زنگ یا در بزنید. اگر کسی خانه نبود، یک یادداشت برای آنها گذاشته و اجازه بخواهید که بین ساعت ۸ صبح تا ۸ شب بتوانید آن اسباب بازی را بردارید. این هم محترمانه است و هم امن، چرا که بعضی ها ممکن است سگ نگهبان داشته باشند یا نسبت به حریم خصوصیشان خیلی حساسیت داشته باشند. افراد مسن به خصوص احتیاج به سکوت و آرامش بیشتری دارند و ممکن است دوست نداشته باشند که کسی مزاحم آنها بشود. اگر گِیتی (دروازه حیاطی) را باز میکنید آن را ببندید اما اگر گِیت باز بود به همان حال بگذارید بماند.
  • اتاق خواب معمولاً حریم خصوصی به حساب می آید. از همسایگان و دوستان در آشپزخانه، اتاق پذیرایی، یا غذاخوری پذیرایی میشود. والدین و فرزندان اتاق خواب مخصوص خود را دارند، و اغلب، هر کدام از فرزندان خانواده های آمریکایی اتاق خواب خودشان را دارند.

اینها فقط نمونه هایی از حریم خصوصی بود که ممکن است در فرهنگ شما متفاوت باشد.

رُک بودن

آمریکایی ها اغلب رُک هستند. این بدان معناست که غالباً چیزی که به ذهنشان میرسد را می گویند و در مورد چیزهایی که می خواهند قاطع هستند. قاطع بودن معمولاً در آمریکا چیز خوبی به حساب می آید.

این ها مثالهایی از روش رُک بودن آمریکاییها است:

  • در بعضی از فرهنگها، قبول نکردن دعوت بی ادبی به حساب می آید–برای مثال، اگر کسی شما را برای نهار دعوت کند، ممکن است قبول کنید، اما بعد برای نهار نروید. در آمریکا تقریباً همیشه بهتر است بگویید، “نه، اما ممنونم،” یا “ممنونم، اما از قبل برنامه دارم.” اگر دعوتی را قبول کنید و بعد نروید، طرف مقابل ممکن است از دست شما ناراحت بشود.
  • در مکالمات، اگر یک آمریکایی با نظرات شما مخالفت داشته باشد، ممکن است به شما بگوید. این بدان معنی نیست که از شما خوشش نمی آید، فقط به این معناست که نظر او با شما متفاوت است.
  • “وجهه خود را از دست دادن” در آمریکا مثل جاهای دیگر نیست. ترجمه «وجهه خود را از دست دادن” یعنی “شرمنده شدن”، و چیز جدی نیست. مثلاً آمریکایی ها ممکن است شرمنده شوند اگر کسی از آنها انتقاد بکند یا مرتکب اشتباهی بشوند. برای همین، آمریکایی ها ممکن است از شما انتقاد کرده یا اشتباه شما را به شما یادآور شوند، اما این فقط به منظور تصحیح شما یا دادن اطلاعات مفید است.
  • در سر کلاس، آمریکایی ها ممکن است عقاید معلم هایشان را زیر سوال ببرند. در بعضی از فرهنگها، مخالفت کردن با معلم بی ادبی به حساب می آید.
  • تقاضای کمک هیچ وقت بی ادبی به حساب نمی آید. اگر دوست یا همسایه ای از شما بپرسد که آیا چیزی می خواهید یا نه، واقعا قصد کمک دارند. اشکالی ندارد اگر بگویید، “اگر دارید به مغازه می روید و از کنار پرتقال رد شدید، لطفا برای من یک کیسه بخرید و من با شما حساب خواهم کرد.” یا، اگر، مثلاً، به لباسهای زمستانی احتیاج دارید و نمی دانید از کجا بخرید، اشکال ندارد که بپرسید، “به نظر شما از کجا می توانم کت و چکمه ارزان برای بچه هایم بخرم؟” خیلی از آمریکایی ها دوست دارند کمک کنند، و به آسانی می توانند دوست و یا همسایه خوبی برای شما بشوند.

عموماً، خوب است به یاد داشته باشید که چیزهایی که ممکن است در ظاهر بی ادبانه بیایند، به این منظور نبوده اند. آمریکایی ها قصد بی ادبی ندارند–فقط رُک هستند.

برابری

اعلامیه استقلال ایالات متحده می گوید،”تمامی مردم برابر آفریده شده اند.” در حقیقت، بعضی از مردم در ایالات متحده همیشه با تمامی شهروندان یکسان برخورد نمی کنند، اما خیلی از آمریکایی ها روی ایده برابری خیلی تاکید دارند. در تاریخ آمریکا نمونه های زیادی از یکسان رفتار نکردن با مردم مثل به بردگی کشیدن شهروندان آفریقایی آمریکایی (سیاه پوست) وجود دارد. هرچند، آمریکاییها دوست دارند ایده اینکه تمامی مردم بایست امکانات مساوی داشته باشند را باور کنند. این ایده بخشی از چیزی است که به آن “رویای آمریکایی” گفته می شود. خیلی از مهاجران اولیه ای که به آمریکا مهاجرت کردند، دنبال این رویا بودند. آنها بر این باور بودند که اگر سخت کار کنی، می توانی در جامعه ترقی کنی.

امروزه تعداد مردمی که متوجه می شوند که این رویای آمریکایی حقیقت ندارد بیشتر و بیشتر می شود. خیلی از مردمی که سخت کار می کنند پول زیادی ندارند. اغلب کسانی که از خانواده های مرفه می آیند راحت تر در دنیا کارشان پیش می رود. اما هنوز، ایده برابری، بخش مهمی از فرهنگ ایالات متحده است.

اینها نمونه هایی از برابری در فرهنگ آمریکایی هستند:

  • در موارد قانونی، با تمامی آمریکایی ها باید یکسان رفتار شود و تمامی آمریکایی ها حق این را دارند که وکیلی نماینده آنها باشد.
  • در سر کلاس، تمامی معلمها باید با شاگردان یکسان برخورد کنند. به هیچ شاگردی نباید از شاگردان دیگر توجه بیشتری شود.
  • با مردها و زنها باید یکسان برخورد شود، و مردها نباید بهتر از زنها تلقی شوند. در حقیقت، خیلی از زنها، در جامعه آمریکایی، به خصوص در رابطه با پولی که میتوانند دریافت کنند، هنوز از موقعیت یکسانی با مردها برخوردار نیستند.
  • در آمریکا، سیستم طبقات اجتماعی یا کلاس به طور قوی تعبیه نشده است. بعضی اوقات کسانی که توقع دارید با شما با احترام رفتار کنند ممکن است شما را در سطح خود در نظر بگیرند. برای مثال، بچه ها ممکن است یک فرد بزرگتر را با اسم کوچک صدا بزنند. اگر این مورد برای شما پیش آمد، به یاد داشته باشید که آنها قصد بی ادبی ندارند، اما ارزش فرهنگی آنها متفاوت است.
  • بعضی اوقات، آمریکایی ها ممکن است موقع معرفی خودشان، به شما بگویند که چطور دوست دارند خطاب شوند. اگر معلم یا دکتری خودش را “لوسی” یا “دکتر لوسی” معرفی کرد، شما باید او را همانگونه صدا بزنید. اگر خودش را “دکتر ویلسُن” معرفی کرد، یعنی ترجیح می دهد آنگونه خطاب شود.

مفید است بدانید که ممکن است طبقات اجتماعی ناملموسی در میان مردم باشد. این طبقات بیشتر به موفقیت شخصی فرد مرتبط است: به عنوان مثال، کار، ثروت، و یا تحصیل او.

خودمانی بودن یکی از ارزشهای آمریکایی است

اجتماع آمریکایی اغلب خودمانی و ریلکس است.

اینها مواردی از چگونگی خودمانی بودن فرهنگ ایالات متحده می باشند:

  • آمریکایی ها ممکن است سر کار، تو مدرسه، یا کلیسا لباس راحت بپوشند، مثل شلوار لی یا شلوارک. وقتی که تازه کارتان را شروع کرده اید، بهتر است که رسمی تر لباس بپوشید و بعد بر حسب اینکه اطرافیانتان چطور لباس می پوشند لباس خود را انتخاب کنید.
  • موقع سلام کردن به کسی، آمریکایی ها بیشتر می گویند، “Hi” یا “Hello” چه با پسرتان یا معلم پسرتان صحبت می کنید، از همان کلمات استفاده کنید. در زبان انگلیسی، فرقی بین سلام کردن رسمی یا خودمانی وجود ندارد.
  • آمریکایی ها بیشتر همدیگر را با اسم کوچک صدا می کنند. هر چند، در بعضی از مواقع–مثل یک موقعیت کاری یا در دانشگاه–تا از شما نخواسته اند که آنها را با اسم کوچک صدا بزنید، بهتر است اول رسمی بوده و آنها را با نام خانوادگی صدا بزنید.

با آنکه خودمانی بودن در فرهنگ ایالات متحده ممکن است شما را متعجب کند، قصد بی ادبی وجود ندارد. در حقیقت، اگر شخصی با شما خودمانی سلام و احوالپرسی بکند و شما را با اسم کوچک صدا بزند، بدان معناست که به شما یک نگاه دوستانه دارد.

رقابت کردن یکی از ارزشهای آمریکایی ها است

آمریکایی ها می توانند اهل رقابت بوده و برای رسیدن به اهدافشان خیلی سخت کار کنند. رقابت اغلب آمریکایی ها را خیلی پر مشغله می کند. خیلی از آمریکایی ها رقابت را چیز خوبی می دانند.

اینها نمونه هایی از ارزش رقابت در نگاه آمریکایی ها هستند:

  • رقابت در کار بیشتر از اقتصاد کاپیتالیست نشأت میگیرد. الگوی بازاریابی آمریکا رقابت برای گرفتن مشتری و قیمتهای بهتر می باشد.
  • آمریکایی ها برای فعالیتهای زیادی برنامه ریزی می کنند. حتی بچه های کوچک هم در فعالیتهای زیاد بعد از مدرسه مثل ورزش، کلاس موسیقی، و برنامه های داوطلبی شرکت می کنند. بعضی اوقات، ممکن است احساس بکنید که آمریکایی ها مدام در حال “با عجله به اینور اونور رفتن هستند” و هیچ وقتی برای استراحت ندارند. اما خیلی از آمریکایی ها وقتی خیلی از کارهایشان را به اتمام می رسانند، احساس خوبی بهشان دست می دهد.
  • رقابت در مدرسه، محل کار، و ورزش دیده می شود. برای مثال، دانش آموزان برای گرفتن نمره بهتر با هم رقابت می کنند. بعضی اوقات رقابت ها دسته جمعی می باشد مثل تیم فوتبال یا گروه درسی.
  • آمریکایی ها حتی ممکن است با خودشان هم “رقابت” بکنند. خیلی از آمریکایی ها سخت کار میکنند تا در هر کاری که انجام می دهند پیشرفت کنند. برای مثال، آنها ممکن است بخواهند از بار قبلی که دویدند، سریعتر بدوند یا اینکه سر کار، از سال قبل لوازم بیشتری بفروشند.

روی هم رفته، بهایی که به رقابت داده می شود ممکن است شما را بیشتر دچار شوک فرهنگی بکند، به خصوص که اگر از فرهنگی می آیید که بیشتر روی همکاری تاکید دارد تا روی رقابت.

زمان و کارایی از ارزشهای آمریکایی هستند

آمریکایی ها ارزش زیادی برای وقتشان قایل هستند. آمریکایی ها از اینکه فکر کنند کسی یا چیزی وقت آنها را هدر داده ناراحت می شوند. بعضی از آمریکایی ها وقت خود را با دقت، با استفاده از تقویم روزانه برای زندگی شخصی و کاری خود، تنظیم می کنند. یک ضرب المثلی در آمریکا است که می گوید: زمان پول است. این بدان معناست که آمریکایی ها دوست دارند از وقتشان “به طور کارآمد” استفاده کنند–آنها می خواهند در کمترین زمان بیشترین کار را انجام دهند.

این ممکن است با آنچه که شما به آن عادت دارید متفاوت باشد. وقتی که دارید یک قرارداد کاری می بندید، ممکن است زمانی را، هنگام صرف قهوه یا چای، صرف شناخت طرف مقابل خود کنید. در ایالات متحده چنین چیزی غالباً مرسوم نیست.

اینها نمونه موقعیتهای هستند که ممکن است احتیاج باشد که حواستان به زمان باشد:

  • جلسات، به خصوص جلسات کاری: باید سعی کنید که سر وقت–یا حتی ۵ دقیقه زودتر به آنها بروید.
  • وقت دکتر: اگر که وقت دکتر یا جای دیگر دارید، باید سر موقع بروید. ممکن است که بعد از اینکه به آنجا رفتید منتظر بمانید اما با این حال مهم است که شما سر وقت رسیده باشید وگرنه ممکن است که ناچار شوید دوباره وقت جدید بگیرید.
  • فعالیت با دوستان: اگر به خانه کسی برای شام دعوت شده اید، سعی کنید که سر وقت برسید–۵ یا ۱۰ دقیقه دیر رسیدن اشکال ندارد، اما اگر قرار است که خیلی دیرتر برسید بهتر است که با آنها تماس گرفته و بهشان اطلاع بدهید.
  • مهمانی ها: برای یک مهمانی کوچک از زمانی که گفته اند بیشتر از یک ربع دیرتر نرسید. برای یک مهمانی بزرگ که خیلی ها دعوت هستند، می توانید بین ۳۰ تا ۴۰ دقیقه هم دیر بروید.

بهتر است که اگر قرار است دیر به جایی برسید، به شخص مقابل تلفن کرده و بگویید که دیر خواهید آمد. اگر نمی توانید تماس بگیرید، وقتی که رسیدید باید از بابت تاخیر از طرف مقابلتان عذرخواهی کنید.

بعضی اوقات ممکن است به نظر بیاید که کسی می خواهد با عجله شما را ترک کند یا برای رفتن عجله دارد. این بدان معنی نیست که از شما خوشش نمیاید. ممکن است فقط به این دلیل باشد که می خواهند “سر وقت” به قرار بعدیشان برسند.

سر وقت بودن و مراقب زمان بودن از جمله تفاوتهای فرهنگی است که احتمالا باید با آن خودتان را وفق بدهید چرا که اگر دیر برسید ممکن است کار یا قرار خود را از دست داده و یا احساسات کسی را جریحه دار کنید. اگر برایتان وفق دادن به شیوه زمان به سبک آمریکایی ها سخت است، شاید بهتر باشد که یک ساعت مچی و یا یک تلفن با زنگ اِخبار بگیرید که زمان را به شما یادآوری بکند، به خصوص برای رفتن سر کار.

اخلاق کاری یکی از ارزشهای آمریکایی است

آمریکایی ها خیلی روی کار خود تمرکز می کنند. بعضی از اوقات مردمان فرهنگهای دیگر فکر می کنند که آمریکایی ها “برای کار زندگی می کنند” یا “معتاد کار” هستند. این یعنی اینکه آنها فکر می کنند که آمریکایی ها بیش از اندازه کار می کنند. بخشی از دلیلی که آمریکایی ها خیلی کارگرا هستند این است که مشغول بودن و فعال بودن معمولاً خوب به حساب می آیند. هویت مردم معمولاً با کارشان رابطه تنگاتنگی دارد. مثلاً وقتی با یکی آشنا می شوید، ممکن است یکی از اولین سوالاتی که از شما بکند این باشد که “چه کار می کنید؟” منظورشان این است که “کار شما چیه؟”

به مردها و زنانی که در خانه کار می کنند و کارشان مراقبت از خانواده است معمولاً “خانه دار” گفته می شود و کارشان به اندازه هر کار دیگری شایان احترام است. وقتی دارید هر فرمی را پر می کنید، اگر کار با در آمد در بیرون خانه ندارید، اشکالی ندارد که بنویسید “خانه دار” هستید.

مصرف گرایی یکی از ارزشهای آمریکایی است

به عنوان یک تازه وارد در ایالات متحده، ممکن است گاهی فکر کنید که آمریکایی ها مادی گرا هستند–یعنی روی خریدن و صاحب چیزی شدن تمرکز می کنند. بخشی از این دلیل این است که خیلی از آمریکایی ها به رقابت و کار بها می دهند. به خاطر اینکه آمریکایی ها به رقابت اهمیت می دهند، دوست دارند که با افرادی که دور و برشان هستند “پا به پای هم” باشند. این بدان معناست که، مثلاً، اگر همسایه شما یک ماشین بگیرد، شما هم ممکن است یک ماشین جدید بخواهید. آمریکاییها به این “چشم و هم چشمی” می گویند.

خیلی از آمریکایی ها به کار اهمیت می دهند و اخلاق کاری قوی دارند. خیلی از آمریکایی ها داشتن وسایلی از قبیل تلویزیون یا کفش را نشانه ای برای موفق بودن در کارشان می بینند. آمریکایی ها ممکن است به این وسایل به عنوان پاداشی برای تلاش و زحمتشان نگاه کنند.

یکی از دلایل دیگری که آمریکایی ها شیء گرا هستند ممکن است این باشد که آمریکایی ها برای نو بودن و نوآوری ارزش قائل هستند. پس حتی اگر یک تلفنی دارند که دارد کار میکند، ممکن است که دنبال یک تلفن نو بروند چرا که چیزهای جدیدتر و مهیج تر دارد. نباید این احساس به شما دست بدهد که برای اینکه به شما احترام گذاشته شود باید مالک چیزهای زیادی باشید. شما هر جور که راحتید زندگی کنید. شما می توانید یک زندگی ساده یا هر جور که مایل هستید داشته باشید. مثلاً ممکن است بخواهید پول خود را برای مواقع ضروری، تحصیلات، یا دوران بازنشستگی پس انداز بکنید به جای اینکه آن را صرف خرید لوازم بکنید تا دیگران را تحت تاثیر قرار بدهید.

نوشته های بالا تماماً تعمیمی از ارزشهای آمریکایی هستند. تعمیم ها همیشه درست نیستند، اما چیزهایی هستند که اغلب درست هستند. هدف USAHello این است که تعمیم هایی را برای شما فراهم کند تا به شما کمک کند که بهتر متوجه این بشوید که چرا یک آمریکایی به شیوه ای که برای شما ناآشنا است عمل می کند. به یاد داشته باشید که هیچ شیوه از آن یکی بهتر نیست–فقط متفاوت است.